Het afgelopen half jaar zijn we met het Pablo-koor erg druk geweest met de voorbereidingen en de daadwerkelijke benefietconcerten voor stichting Duchenne op 6 en 7 maart. Het is het allemaal waard geweest, het was een zeer geslaagd concert, en het bedrag dat naar de stichting is gegaan was voor ons boven verwachting. We kunnen er in ieder geval met een goed gevoel op terug kijken en gelukkig hebben we de dvd nog die van het concert in de Lourdeskerk was gemaakt. Ik krijg nu nog kippenvel als ik er weer naar kijk. Heerlijk….

Verder probeer ik zo vaak als ik kan naar de "Grolsch Veste" te gaan om daar te genieten van het voetbal van mijn club FC Twente. Dit seizoen is natuurlijk helemaal te gek, we kunnen immers kampioen worden. We zijn er nog nooit zo dicht bij geweest in ieder geval.

Gisteravond zat ik dan ook weer op mijn eigen plek in vak 312 om te kijken naar de wedstrijd FC Twente – Sparta. Voor de wedstrijd was er al genoeg te beleven. Zag een hele deftige mevrouw voordat ze plaats ging nemen eerst met een papieren zakdoekje haar stoel schoon maken. Vermakelijk om te zien was het in ieder geval wel. Er was verder een hele mooie sfeeractie georganiseerd. Bij mijn stoel lag een groot stuk rood papier die ik tijdens "You’ll never walk alone" keurig boven mijn hoofd hield terwijl ik met een schuin hoofd naar de grote schermen keek wat het resultaat van deze actie was.

FC Twente speelde de eerste helft erg goed vond ik met als absolute uitblinker Cheick Tiotxe9. Wat speelde deze man fantastisch gisteravond. Helaas was er alleen niet gescoord nog, maar ik wist dat het goed zou komen, dat voelde je gewoon.

En dan de eerste 5 minuten van de tweede helft. Die werd door mij in een roes beleefd. Ongelofelijk wat het fenomeen Bryan Ruiz daar deed. Drie doelpunten scoorde hij. Helemaal te gek. Voor de mensen die het nog niet gezien hebben volgt hier de link. Fantastisch om dit live meegemaakt te hebben. Einduitslag 3-0. Prima.

Nu nog 5 wedstrijden te gaan. Zou het dan toch gaan lukken dit jaar?